Zwykle kryzys tożsamości kojarzy się z nastolatkami. Ale już w wieku 10 lat dziecko zadaje ważne pytania: „Kim jestem?”, „Jakie moje miejsce w klasie?”, „Jestem cool czy zero?”. To przed adolescentski kryzys, związany z początkiem separacji od rodziców i wejściem w świat rówieśników. Opowiadamy o objawach i sposobach pomocy.

Skąd pochodzą wątpliwości

W wieku 10 lat świat dziecka się rozszerza. Pojawiają się idole z TikTok, autorytety z klasy. Dziecko porównuje się z innymi: „Nie mam iPhona, więc jestem biedny”, „Nie potrafię grać w piłkę, więc jestem tchórzem”. Również nałożone są zmiany fizjologiczne (początek dojrzewania): ktoś już dorósł, ktoś jeszcze jest mały.

Objawy kryzysu tożsamości

Dziecko próbuje różnych ról: dzisiaj jest gotem, jutro sportowcem. Często zmienia hobby, przyjaciół, styl ubierania się. Boi się wyglądać śmiesznie, dostosowuje się do większości (np. słucha tej samej muzyki, co wszyscy). Stosuje się do rodziców przy przyjaciołach i ostro reaguje na krytykę. Może kłamać o sobie (przysądzać bogatą biografię).

Co mogą zrobić rodzice

Nie wyśmiewać jego zainteresowań, nawet jeśli „to minie”. Rozszerzać jego „eksperymenty”: prowadzić na różne kluby, pozwalać próbować nowego. Wspierać, gdy się chwali, ale nie obnażać. Nie nadawać etykietek: „Ty jesteś u nas humanista”, „Zawsze jesteś tchórzem”. Opowiadać o swoich dziecięcych wątpliwościach.

Ważne: kryzys tożsamości w wieku 10 lat to norma. Jeśli trwa do 12 lat i towarzyszy mu depresja, warto zgłosić się do psychologa.

Permanent link to this publication: