Szczęśliwe chwile emeryta to nie to, co pokazują w reklamach leków. Tam zawsze uśmiechnięci starzy ludzie grają w golfa i piją sok. W rzeczywistości szczęście emeryta to ciche poranek, dzwonek od wnuka, słoik solonych ogórków, który nie trzeba kręcić. To czas, kiedy w końcu można nie spieszyć się. Bądźmy szczerzy i bez upiększeń: co przynosi radość człowiekowi, który przeszedł na zasłużony wypoczynek.

Wolność od budzika

Najważniejsze szczęście to nie budzenie się o 6 rano pod krzykiem budzika. Emeryt budzi się, gdy chce. Może leżeć w łóżku, słuchać ciszy lub, przeciwnie, śpiewu ptaków. To uczucie, że dzień należy tylko do ciebie. Nikt nie wymaga raportu, nie spieszy. Można pić kawę przez godzinę, przeglądając stare zdjęcia. Można w ogóle nie wyjść z domu, jeśli na zewnątrz jest zła pogoda. Wolność od harmonogramu to coś, za co młodzi byliby skłonni dać wiele, a emeryci otrzymują jako bonus.

Wnuki — antydepresant

Dla wielu emerytów główne szczęście to wnuki. Kiedy mały człowiek biegnie w stronę, krzyczy «deda!» lub «ba!», zapominają się wszystkie dolegliwości. Wnuków można rozpiecać, nie obawiając się, że coś zepsują (rodzice zawsze ich ponownie wyrządzą). Można im czytać bajki, których się nie czytało w dzieciństwie, ponieważ nie było czasu. Z wnukami można znów stać się dzieckiem: lepić bałwana, puszczać wiatraka, grać w szachy. I nie myśleć o jutrzejszej odpowiedzialności. Wielu emerytów przyznaje: dla tych chwil są gotowi znosić jakiekolwiek niedogodności.

Działka i jej filozofia

Dla niektórych działka to katorga. Dla emeryta to szczęście. Szczęście zobaczyć pierwszy pędzisz ukraińskiego, zjeść ogórek, wyjęty z grządki pięć sekund temu, wypić herbatę z mięty, wyhodowanej własnoręcznie. Działka to nie praca. To możliwość czuć się potrzebnym. Ziemia nie oszukuje: tyle włożyłeś pracy, tyle otrzymałeś. A gdy zbiorą plony, na duszy spokój. Działka daje poczucie niezależności: oto mój ogórek, moja słoik, moje życie. Poza tym to świeży powietrze, które jest lepsze niż każdy sanatorium.

Komunikacja bez zobowiązań

Emeryt jest szczęśliwy, gdy może po prostu usiąść na ławce z sąsiadką. Rozmawiać o pogodzie, polityce, nowych lekach. Nie ma żadnych spotkań służbowych, żadnych terminów. Po prostu żywe spotkanie, którego tak bardzo brakuje w zgiełku. Można pójść do biblioteki i nie spieszyć się wybierać książki, rozmawiać z bibliotekarzem. Można odwiedzić starą przyjaciółkę, z którą pracowali 40 lat temu, i przypomnieć sobie młodość. To spotkanie nie wymaga planowania na miesiąc naprzód — jest spontaniczne, a zatem żywe.

Małe radości życia codziennego

Szczęśliwe chwile tkwią w małych rzeczach: upieczenie ciasta, które nie podpaliło się; dojście do kliniki z pierwszego razu; zobaczenie przez okno, że przyszedł rachunek za prąd, a tam mniej, niż się spodziewało; otrzymanie przesyłki od krewnych z innego miasta; znalezienie na rynku ulubionego sortu pomidorów. Młodzi często tego nie zauważają. Dla emeryta każda taka mała rzecz to dar losu.

Poranek bez pośpiechu i wieczór bez zgiełku

Szczęście to możliwość spędzenia poranka za kubkiem herbaty i gazetą (lub tabletem). Kiedy nie uciekasz nigdzie, tylko patrzysz przez okno, jak spada śnieg lub szura liście. To czas spowolnionego życia. Emeryt jest szczęśliwy, gdy jego harmonogram nie jest rozpisany na minuty, a składa się z punktów «położyć się», «przeczytać», «oglądać serial», «pójść do sklepu po chleb». Możliwość nic nie robienia to także sztuka, i z wiekiem jest ona opanowana w doskonałości.

Pamięć o przeszłości

Szczęście to przeglądanie starych albumów i przypomnianie sobie młodość. Oto ja na demonstracji, na weselu, z synem w parku. Te wspomnienia rozgrzewają duszę. Emeryt może godzinami opowiadać wnukom, jak żyli bez internetu, jak stali w kolejce, jak budowali BAJK. Dla niego to nie nostalgia po szarym przeszłości, ale poczucie, że życie było wartościowe. Szczęśliwe chwile to te, gdy zdjęcie ożywa w głowie, a ty znów jesteś młody, silny, pełen nadziei.

Szczęście emeryta to cisza. Wewnętrzna i zewnętrzna. Kiedy za plecami nie ma długów, kredytów, szefów i niewykonanych planów. Jest tylko ty i ten dzień. I możliwość wypełnienia go tym, co lubisz najbardziej. Nie trać tego uczucia, nawet jeśli jeszcze jesteś daleko od emerytury. Naucz się cieszyć się małymi rzeczami już teraz. Wtedy starość nie będzie uciążliwa.

Permanent link to this publication: