Piłkarze to racjonalni ludzie, którzy obliczają trajektorie strzałów, analizują przeciwnika, śledzą puls. Ale gdy wchodzą na boisko, włącza się starożytny mechanizm: przeciwieństwa, rytuały, amulety, dziwne nawyki. Sądownictwo w piłce nożnej jest żywe jak trawa na boisku. gwiazdy światowego poziomu spędzają godziny na rytuałach, które, z punktu widzenia zdrowego rozsądku, nie wpływają na grę. Ale wpływają na głowę. A głowa to główny narzędzie piłkarza.

Dlaczego piłkarze potrzebują przeciwieństw

Psycholodzy nazywają to "rytualem kontroli". W grze, gdzie przypadkowość (odskok piłki, decyzja sędziego) odgrywa ogromną rolę, człowiek potrzebuje iluzji władzy nad chaosem. zakładanie najpierw prawej buty, a potem lewej, lub klękanie przed strzałem tworzy fałszywe poczucie, że możesz wpływać na los. Poza tym, rytuały zmniejszają lęk: znane działania uspokajają mózg, odwracają uwagę od strachu porażki. Sądownictwo przenosi się od gracza do gracza, jak wirus. Widząc, jak idol zakłada szczęśliwe spodnie, młody piłkarz powtarza to.

Najbardziej dziwne rytuały gwiazd

Cristiano Ronaldo zawsze pierwszy wchodzi na boisko. Przed meczem skacze, odciągają buty i podkłada spodnie. Jego firmowy rytuał to strzyżenie nóg za dzień przed meczem (w żadnym wypadku nie w dniu meczu). Legendarne bramkostrzelce "Barcelony" Víctor Valdés wchodził na boisko, dotykając trawy obie rękami, a potem zajmował miejsce w bramce. Lionel Messi przed wejściem na boisko klęka i modli się (jest katolikiem). Ale jego główne przeciwieństwo to to, że nigdy nie wychodzi na boisko z zagniecioną monetą w kieszeni, a jeśli ktoś podaje mu piłkę, zawsze rzuca ją nogą, a nie ręką. Zlatan Ibrahimović, znany ateista, mimo to zawsze dotyka prawą ręką emblemat klubu przed wyjściem z tunelu podziemnego. Angielski napastnik Peter Crouch przed każdym meczem 10 razy skacze na miejscu i szepcze zaklęcie, wymyślone przez niego samego.

Tabu i zakazy

Sądzeni piłkarze unikają pewnych działań. Na przykład, nigdy nie stąpają na linię rozgraniczenia pola, gdy wchodzą na boisko - uważa się, że to przynosi pech. Niektórzy omijają reklamy, inni nigdy nie przechodzą przez piłkę. We Francji istnieje wierzenie: nie można nosić nowej formy do samego meczu, trzeba ją "obtarczyć" na treningu. W Włoszech wielu graczy unika liczb 17 (niefortunnego w kulturze włoskiej) i 13 (ogólnoeuropejskiego). Gabriel Batistuta nigdy nie brał numeru 17. Angielski Gareth Bale nie nosił 13. W Rosji Sergei Ignashevich nigdy nie golił się przed meczem, a Aleksandr Kerzhakov nie udzielał wywiadów przed grą.

Przeczucia na szczęście

Najbardziej popularnym talizmanem są spodnie. Wiele graczy nosi te same spodnie przez kilka meczów pod rząd, jeśli zespół wygrywa. David Beckham, na przykład, trzymał swoją "szczęśliwą" parę przez dziesięć lat. Francuski obrońca Laurent Blanc całował łysinę bramkarza Fabiena Bartheza przed każdym meczem reprezentacji - i to stało się narodową przeciwieństwem. Argentyniec Gabriel Batistuta przed wejściem na boisko zawsze prosił, aby mu założył buty nie masażysta, ale kogoś z partnerów. Hiszpański Хаби Алонсо przed uderzeniem w bramkę zawsze dotyka nogi trzy razy.

Wratarska część: szczególne przeciwieństwa

Bramkarze to najbardziej sądzeni klasa. Żyją w samotności i błędy zapamiętują się na długo. Znany bramkarz "Manchester United" Peter Schmeichel przed meczem zawsze pił sok pomidorowy i jadł makaron (i tylko z określonym sosem). Jego kolega Edwin van der Sar zakładał żółtą formę na wszystkie wyjazdowe mecze, bo uważał ją za "szczęśliwą". Niemiecki Manuel Neuer zawsze uderza lewą nogą w lewą słupkę bramki przed rozpoczęciem meczu. Rosyjski Igor Akinfejew przed każdą grą trzyma rękę nie wszystkim, ale tylko wybranym partnerom. Bramkarze również nigdy nie przechodzą linii bramki do końcowego gwizdka, nawet jeśli piłka już daleko wyszła w aout.

Reprezentacje i narodowe przeciwieństwa

Włoska reprezentacja na mistrzostwach świata nie zatrzymywała się w hotelach z numerem 17, ani nie używała samolotów z numerem 17 w rejsie. Brazylijczycy zawsze trzymają w szatni słoik z kawą i mlekiem - na szczęście. Niemcy przed grą zakładają formę ściśle w porządku numerów (od 1 do 23). Angielscy nigdy nie goli się przed meczem - uważa się, że strzyżenie pozbawia siły. Argentynczycy przynoszą na boisko małą figurkę Matki Boskiej. W Rosji piłkarze często kładą w butach monety "na szczęście" lub ikony.

Naukowy punkt widzenia: działają przeciwieństwa

Badania pokazują: rytuały rzeczywiście zwiększają pewność siebie i obniżają poziom kortyzolu. W eksperymencie piłkarze zostali powiedziani, że dano im "szczęśliwą" piłkę. Ci, którzy wierzyli, strzelali dokładniej. Sądownictwo nie jest przyczyną zwycięstwa, ale triggером, który ustawia mózg na sukces. Ale zależność od rytuałów jest szkodliwa: jeśli naruszyć nawyk (np. zapomnieć spodnie), gracz może psychicznie się złamać. I wtedy przeciwieństwo zadziała przeciwnie. Dlatego trenerzy nie walczą z przeciwieństwami, jeśli nie szkodzą reżimowi.

Jak przeciwieństwa zmieniają się z czasem

Wcześniej piłkarze nosili amulety, pluwali przez lewe ramię, gryzli trawę. Dziś rytuały stały się bardziej technologiczne: niektórzy gracze sprawdzają, w jakiej pozycji ich rodzina ogląda mecz na TV. Inni zakładają nauszniki z określonym playlistem przed grą, regulując "fale szczęścia". Ale sedno pozostało takie samo: piłkarz wierzy, że od niego zależy coś więcej niż jego technika i forma fizyczna. I ta wiara, mimo że irracjonalna, czyni ich silniejszymi.

Sądownictwo to most między antycznymi ofiarami a współczesnym sportem. Piłkarze, jak i gladiatorzy, szukają wsparcia u nadprzyrodzonego, ponieważ stawki są zbyt wysokie. Jeśli twój ulubiony gracz zawsze zakłada prawą butę przed lewą, nie śmiej się. Może właśnie dlatego zdobył ten decydujący gol.

Permanent link to this publication: