Rosyjski toy terrier to igła w aksamitnym etui. Mały, waży do 3 kilogramów, zgrabny, z ogromnymi uszami i oczami-jasienicami. Wygląda na delikatną, dekoracyjną psinę dla glamourowych kobiet. Ale ci, którzy żyli z toy terrierem, wiedzą: w tym małym ciele bije serce prawdziwego terriera. Ambitnego, odważnego do bezmyślności, posiadaczego i głośnego. Psychotyp rosyjskiego toja to mieszanka tytana w kieszeni i neurotyka na smyczy. Zrozummy, co ma w głowie.

Krótka historia: od krysowca do kanapowego lwa

Rosyjski toy to młoda rasa. Wyhodowana w ZSRR w latach 50-60. XX wieku z małych psów sprowadzonych po wojnie. Angielskie toje w Rosji były rzadkie, więc selekcjonerzy wybrali za podstawę małych terierów i pinczerów. Celem było mała psina na mieszkanie, ale z charakterem. I udało się.

Do lat 90. rasa nazywała się "rosyjski toy terrier". Potem "terrier" zniknął, ale psychotyp pozostał. Dziś oficjalnie — rosyjski toy (gładkowłosy i długowłosy). Ale starzy kynolodzy wciąż ich nazywają terierami, i nie bez powodu.

Przodkowie toja byli łowcami krys i małych zwierząt nornych. Dlatego w genach — stróżowy instynkt, terytorialność, agresja do obcych (dla takiego rozmiaru) i szalona reakcja.

Ogólny psychologiczny portret

Rosyjski toy to ekstrawertyk z skłonnością do histeryczności. Uwielbia być w centrum uwagi. Jeśli usiądziesz na kanapie, on będzie obok ciebie. Jeśli wyjdziesz na kuchnię, on będzie za tobą. Jeśli wrócisz do domu, on powita cię takim wrzaskiem radości, jakbyś wrócił z kosmosu.

Toy jest bardzo przywiązany. Często do jednego właściciela, rzadziej — do wszystkich członków rodziny. Będzie cię śledzić na krokami, spać w twojej łóżku, leżeć na kolanach podczas pracy. Nie wytrzymuje samotności. Jeśli zostawisz go samego na 8 godzin, będzie wyły, szczekał, gryźł rzeczy, może nawet zrobisz kałuży od rozpaczy. To nie złośliwość, to panika.

Toy jest odważny. Tak, wie, że jest mały, ale mu to nie przeszkadza. Zaskoczy owczarka, broniąc swojej miski. Złapie go na nogi gość, który wydaje się mu podejrzany. Może użycie za palec, jeśli próbujesz zabrać mu zakazaną przekąskę. Czasami ta odwaga przeradza się w agresję. Bez wychowania toy staje się małym tyrankiem, którego boją się nie tylko sąsiedzi, ale i listonosze.

Toy jest urażalny. Jeśli go zawołasz, może się zirytować i nie zbliżyć przez godzinę. Jeśli uderzysz (nie bądźmy głupcami), może zamarznąć od strachu lub zacząć bronić się. Psychika toja jest delikatna, a brutalność łatwo ją zniszczyć.

Toy terrier i rodzina: zalety i wady

Zalety: jest bezgranicznie oddany. Nie zgubisz się w kryminalnym rejonie — on zawiadomi lękiem o nadchodzącym obcym. Jest kompaktowy, można go wziąć w torbę i podróżować (w samolocie — w kontenerze). Nie wymaga skomplikowanej opieki (gładkowłosego wystarczy przetrzeć). Jest zabawny, lubi bawić się, skakać, biegać za piłką.

Wady: szczeka często i głośno. Z każdej okazji. Szum za drzwiami, przechodni pod oknem, inna psina, odkurzacz, suszarka, dziecko, które biega obok. To może doprowadzić do szaleństwa. Druga wada — zazdrość. Toy nie wytrzyma, abyś głaskał inną psinę lub kociaka. Zacznie się pchać, gryźć cię za nogi, histeryzować. Trzecia wada — delikatność. Małe dzieci mogą go niechcący przygnieść lub upuścić. Dlatego lepiej nie mieć toja z dziećmi do 6-7 lat.

Czwarta wada — często jest agresywny wobec innych zwierząt. Boi się dużych psów, ale szczeka na nie z daleka. Małe (szczygy, myszy, ptaki) traktuje jako zdobycz. Kociaki może ścigać. Jeśli kociak jest dorosły i silny, toy może doznać ran i zranić się.

Piąta wada — jest zimnolubny. Nie przetrzymuje zimna, zimą potrzebuje odzieży i krótkie wyjścia na powietrze. A latem — przegrzanie. To nie przeszkadza jego pragnieniu do spacerów, ale właściciel musi być uważny.

Toy terrier i dzieci: kompatybilność

Idealnie, jeśli dziecku jest od 7 lat. Dzieci młodsze nie rozumieją, że pies to nie zabawka. Toy może ugryźć w odpowiedzi na ból, na to, że został uściskany, na brutalną zabawę. Ugryzienie toja jest bolesne: zęby małe, ale ostre, mogą przeciąć skórę do krwi.

Jeśli dziecko jest starsze, może stać się najlepszym przyjacielem toja. Toy uwielbia bawić się w prześlizg, przynosić małe zabawki, biegać z dziećmi po mieszkaniu. Ale odpowiedzialność za bezpieczeństwo leży na rodzicach: uczcie dziecko, aby nie drapać za ogon, nie budzić śpiącej psiny, nie dotykać jej podczas jedzenia.

Dobrze, jeśli dziecko samodzielnie chce uczestniczyć w opiece i tresurze — to zbliża. Ale toy wciąż będzie uważał głównego właściciela za najważniejszego.

Jak wychowywać i trenować

Toy jest inteligentny, ale uparty. Jak każdy terrier, ma swoje zdanie. Tresura jest obowiązkowa, inaczej dostaniesz niekontrolowanego zwierzaka, który będzie krzyczał na spacerze i kąsał wszystkich, którzy mu się nie podobają.

Najważniejsze zasady: bez krzyku i przemocy. Tylko pochwała lакомством i głosem. Zajęcia krótkie — 5-7 minut, ale codziennie. Komendy: "siedzieć", "leżeć", "do mnie", "fu", "miejsce". Toy łatwo uczy się sztuczek: kręcić się, dawać łapę, skakać przez kółko. Uwielbia intelektualne obciążenie.

Socjalizacja — od pierwszych dni. Noszenie szczeniaka na rękach w zatłoczonych miejscach, pozwalanie mu na interakcje z przyjaznymi psami (na rękach lub w torbie). W przeciwnym razie wyrośnie lękowy, który będzie szczekał na wszystkich od strachu.

Przyzwyczajanie do kąta: toy można nauczyć korzystać z kuwety lub ręcznika. To plus dla tych, którzy nie mogą wygulać 3 razy dziennie. Ale wygulanie wciąż jest konieczne — dla socjalizacji i zdrowia.

Ważna komenda — "cicho". Toy szczeka często, ale można go nauczyć milczeć na komendę. Jak? W momencie szczekania powiedz "cicho", i jeśli zamknie się nawet na sekundę, daj mu lакомstwo. Powoli zwiększaj przerwę.

Typowe problemy behawioralne

Pierwsza — bezprzyczynowy laj na dźwięki za drzwiami. Rozwiązanie: nie potwierdzać. Jeśli toy szczeka, nie podchodź do drzwi, nie otwieraj, nie uspokajaj. Ignoruj. Kiedy cicho, pochwal.

Druga — agresja do obcych ludzi. Toy może rzucić się na nogi gości, kąsać za spodnie. Rozwiązanie: zakładanie mu na czas przyjmowania gości (dla toja są małe, lekkie kaganeki) lub zamknięcie w innej pokoju. Trenować spokojne zachowanie na ulicy: dawać lакомstwo, gdy toy ignoruje przechodnia.

Trzecia — posiadaczność: ryczy na właściciela, gdy ten próbuje zabrać mu zabawkę lub kość. Rozwiązanie: od wczesnego dzieciństwa zabierać przedmiot i natychmiast zwracać, zmieniając z lакомstwem. Pies powinien zrozumieć: oddać właścicielowi — nie jest straszne, dostaniesz coś smacznego w zamian.

Czwarta — lęk przed samotnością. Rozwiązanie: przyzwyczajać stopniowo. Wyjeżdżaj na minutę, potem na pięć, na dziesięć. Zostawiaj zabawki z lакомstwem w środku (koniec). Włączaj radio lub telewizor dla tła. Jeśli nie pomoże — zwołaj kynologa lub weź drugiego toy terriera (w parze jest im łatwiej).

Toy terrier i twoje zdrowie

Psychotyp toja jest tak wyrazisty, że wpływa na zdrowie właściciela. Plusy: spacery z tojem zmuszają cię do ruchu, nawet jeśli ci się nie chce. Śmieszne capriole podnoszą nastrój, zmniejszają stres. Badania pokazują: właściciele małych psów rzadziej cierpią na nadciśnienie tętnicze i depresję.

Minusy: ciągły laj może wywołać ból głowy i irytację, szczególnie u neurotyków. Niepokój toja przenosi się na właściciela: jeśli pies boi się wszystkiego, właściciel zaczyna żyć w trybie "nie przestrasz, nie strac". To męczy.

Bądź przygotowany, że toy będzie cię budził w nocy (chce pić, usłyszał hałas, lub po prostu mu się nudzi). To nie złość, to cecha.

Ważne: jeśli jesteś osobą lękliwą, nerwową, toy zwiększy twoją lęk. Jeśli jesteś spokojny i pewny siebie, toy będzie czuł się chroniony i zachowywał się spokojnie.

Porównanie psychotypów: toy i jack-russel

Często pytają: "Jak różni się charakter toja od jack-russela?". Oba są terierami, ale różnica jest ogromna. Jack-russel to sztorm energii, potrzebuje godzin biegania, polowania, kopania dołków. Jest mniej lękliwy, bardziej samodzielny, lepiej dogaduje się z dziećmi i gorzej — z obcymi ludźmi.

Toy to kłębek nerwów i delikatności. Nie potrzebuje długich spacerów, ale potrzebuje kontaktu z właścicielem każdej minuty. Jest mniej dewastujący dla mieszkania (nie kopie kanapy, jeśli jest wygulany), ale bardziej głośny. Jack nie będzie siedział na rękach przez godziny, a toy — będzie. Jack może bawić się z innymi psami, toy częściej ich boi się lub nienawidzi.

Wybierać należy według stylu życia. Jeśli jesteś aktywnym turystą — jack. Jeśli jesteś domatorem, pracujesz z domu, chcesz "kota w postaci psa" — toy.

Kto powinien mieć toy terriera, a kto nie

Idealny właściciel toja: osoba samotna lub starsza para bez małych dzieci. Osoba, która pracuje z domu lub może zabrać psa do pracy. Ten, kto lubi ciszę, ale jest gotów na głośny laj. Ten, kto ma poczucie humoru i cierpliwość. Ten, kto nie trzyma innych zwierząt (z wyjątkiem drugiego toja).

Kto nie powinien mieć toja: rodzinom z małymi dziećmi (ryzyko ugryzienia). Ludziom, którzy są poza domem przez 10 godzin. Nadmiernie emocjonalnym, histerycznym ludziom — toy przenosi ich emocje. Tem, którzy mieszkają w internacie lub w domu z kartonowymi ścianami — sąsiedzi będą ich nienawidzić. Tem, którzy kochają spokojne, ciche psy (toy nie jest taki).

Toy nie pasuje również do tych, którzy nie są gotowi na trening. Bez wychowania toy staje się nie do zniesienia: kąsa, szczeka w nocy, siknie gdzie popadnie.

Ale jeśli pasujesz — toy będzie twoją cieniem i najwierniejszym istotą na świecie. Będzie spał na twojej poduszce, nosił w zębach twoje skarpetki, wycierał ci twarz rano. I nie zrozumiesz, jak żyłeś bez tego małego, głośnego, wiecznie trzęsącego się od nadmiaru uczuć kłębuszka.

Podsumowanie: tygrys w czajniku

Rosyjski toy terrier to zespół małej psiny w kwadracie. Nie wie, że jest mały. Jest gotów walczyć z światem za swojego właściciela. Kocha do szaleństwa i wymaga miłości w zamian. Z hodowaniem toja oznacza zgodę na całodobowe zainteresowanie swoją osobą, serenady o 6 rano, ochronę przed odkurzaczem i wieczne "mama, głaskać mnie".

Jeśli jesteś psychologicznie gotowy — próbuj. Toy da ci 12-15 lat życia, pełnych śmiechu, radości i lekkiego szaleństwa. Jeśli nie — wybierz złotą rybkę. Cicho.

Permanent link to this publication: