Mała konna ciemno-szara maści. Niska, szczupła, z drażliwym charakterem. Jej nazwali Jappeloup. W latach 80. XX wieku walczyła z gigantami konkursu i zwyciężała. Ten koń stał się symbolem Francji, pojawił się w filmie, otrzymał najwyższe odznaczenie cywilne. Historia Jappeloup to historia miłości, walki i triumfu. Opowiadamy, dlaczego ta konna jest legendą.

Kim jest Jappeloup

Jappeloup (Jappeloup) — koń rasy selle français, urodzony w 1975 roku we Francji w Normandii. Jego nazwa jest złożona: Jappeloup od nazwy miejscowości Jappeloup (imię własne). Był niski — 1,62 m w kłębie. Dla konkuru to za mało (średnia wysokość to 1,70 m). Dlatego na początku kariery nie brano go na poważnie.

Pierwsi jeźdźcy uważali Jappeloup za niewygodnego: bąkał, gryza ujady, nie słuchał się. Znany był nawet z tego, że można go było sprzedać na mięso. Ale w 1982 roku zauważył go 21-letni jeździec Pierre Durand. Pierre zobaczył w tym "czerwonym diablu" potencjał i kupił konia za 25 000 franków (około 7 000 euro).

Tak zaczęło się ich wspinanie.

Pierre Durand: nie tylko jeździec, ale partner

Pierre Durand urodził się w 1965 roku w rodzinie winiarzy. Zaczynał uprawiać sport konny w wieku 10 lat. Uparty, ambitny, nie bał się trudnych koni. Pierre mówił: "Szukałem konia z charakterem. Jappeloup był szalony. Pasowaliśmy do siebie".

Pierre nie używał siły. Dążył do posłuszeństwa poprzez cierpliwość i zaufanie. Latami uczyli się wzajemnie rozumieć. Jappeloup wciąż był drażliwy, ale Pierre wiedział, kiedy go zachęcić, a kiedy ukarać spojrzeniem.

Ich styl — agresywny, szybki. Jappeloup galopował jak diabeł, ale czysto. Błędy zdarzały się, ale rzadko.

Najważniejsze zwycięstwa

1985 rok — Jappeloup wygrywa Mistrzostwa Francji w konkure. 1986 rok — brązowy medal Mistrzostw Świata (Aachen) w składzie reprezentacji. 1987 rok — złoto Mistrzostw Europy (St. Gallen, Szwajcaria).

Igrzyska Olimpijskie w Seulu (1988 rok) — główny start. Francuska reprezentacja (Pierre, Jappeloup, Frédéric Courteille, Michel Robert) osiąga fenomenalny wynik. Jappeloup i Pierre dokonują dwóch najczystszych przejść. Francja zdobywa złoto w rywalizacji drużynowej. W rywalizacji indywidualnej — brąz (przegrali tylko Niemcy).

To było cud. Konna, którą chciano zabić, została mistrzem olimpijskim.

Trudny charakter: Jappeloup kłuł

Jappeloup słynął z trudnego charakteru. Mogłoby ugryźć koniuszka, kopnąć inną konna, odmówić skakania. Na zawodach czasami "stawał na głowie" przed przeszkodą — śmiertelny numer dla jeźdźca. Pierre nauczył go "foków": gdy Jappeloup rzuca głowę, należy osłabić ucho i posłać naprzód; jeśli bryka się, nie ciągnąć za ucho.

Konna kochała uwagę publiczności. Gdy widzowie biadolili, Jappeloup wibrował ogonem i dumnie galopował. Jeśli nie było braw, mógł wywołać bunt.

Był także bardzo mądry. Pierre mówił: "On sam decydował, kiedy mu skakać, a kiedy nie. Jeśli wysokość przeszkody wynosiła 1,50 m, a on myślał, że 1,60, mógł odmówić. Ale na Olimpiadzie czuł odpowiedzialność i dawał 120% siebie".

Jappeloup w kinie i literaturze

W 2013 roku ukazał się film "Jappeloup" (Jappeloup) reżysera Christiana Duquena. Rolkę Pьера Duranda zagrał Guillaume Canet. Film zdobył nagrodę "César" za najlepszy debiut. Film pokazuje historię zwycięstwa małej kony i jej buntowniczego jeźdźca.

Sam Pierre Durand uczestniczył w tworzeniu scenariusza. nawet konsultował aktora dotycząco siedzenia. Do zdjęć użyto 5 koni, zastępujących Jappeloupa (oryginał zmarł w tym czasie). Film jest popularny we Francji, pokazywany w telewizji każdego roku na Boże Narodzenie.

O Jappeloup napisano książki: "Jappeloup: król konkuru" (Pierre Durand, 2006), "Moje życie z Jappeloupem" (biografia). oraz komiks "Jappeloup: l'envol" (2015).

Pamiętniki i uznanie

W 1991 roku (po zakończeniu kariery) Jappeloup otrzymał nagrodę "Koń Roku" we Francji. W 1999 roku został odznaczony Orderem Zasług (francuski odpowiednik medali) — rzadkość dla zwierzęcia. Jego nazwisko wpisano do Hali Sławy Konnego Sportu (Lexington, USA).

Pamiętniki: W Paryżu, przy wejściu na hipodrom Longchamp, stoi brązowa statua Jappeloup (otwarta w 2014 roku). W Normandii, na farmie, gdzie się urodził, stoi kamień z tablicą. W muzeum sportu (Paryż) przechowywane są jego siodło i uzdeczka.

Jappeloup zmarł w 1999 roku w wieku 24 lat. Pochowany w Normandii, na farmie, gdzie mieszkał po karierze. Nad grobem — dąb i napis: "Jappeloup — mały gigant" (Le petit géant).

Po sporcie: hodowla koni

Po zakończeniu kariery w 1991 roku Jappeloup został hodowlanym koniem. Opuścił około 200 potomków. Niektóre z nich osiągają sukcesy w konkure. Na przykład wnuk Jappeloupa — koń Kajman de Haraz (Caiman de Haraz) wygrywał etapy Pucharu Świata.

Ale charakter nie przeszedł do wszystkich. Durand mówił, że potomkowie Jappeloup są bardziej spokojni — "dziadkowy" charakter objawił się tylko u kilku. Jednakże, linia Jappeloup jest ceniona.

Wpływ na sport konny

Jappeloup zmienił podejście do "nieporęcznych" koni. Do niego w konkure ceniono duże (kłębie 1,70-1,80 m), spokojne konie. Jappeloup udowodnił, że mały, drażliwy koń z charakterem może wygrywać, jeśli znaleźć odpowiednie podejście.

Pierre Durand stał się sławnym w Francji. Jego ośrodek treningowy (w Bordeaux) odwiedzają entuzjaści i profesjonaliści. Rozwijał metodę pracy z "problemowymi" koniami, opartą na zaufaniu. Dziś jego uczniowie wygrywają na międzynarodowych turniejach.

Historia Jappeloup to przykład tego, że piękno nie leży w rozmiarze, ale w duchu.

Jak zobaczyć Jappeloup dzisiaj

Nie można zobaczyć żywego Jappeloup (zmarł). Ale można obejrzeć film "Jappeloup" (dostępny z napisami na francuski), przeczytać książkę, udać się do muzeum sportu w Paryżu, gdzie znajdują się jego nagrody. Na hipodromie Longchamp w Paryżu można sfotografować się z brązowym pomnikiem.

W Normandii, w "wsi Jappeloup" ( farma), organizowane są wycieczki, gdzie pokazują jego potomków. Piloci opowiadają historie. Można nawet pojeździć na koniu — siostrze legendy.

W 2026 roku, z okazji 30. rocznicy złota z Seulu, we Francji planowany jest festiwal na cześć Jappeloup. Zapraszani są Pierre Durand i inni weterani. Będą skakać na koniach — potomkach Jappeloup.

Cytaty Pьера Duranda o Jappeloup

"Był jak dziki zwierzę, którego trzeba przytulić. Ale gdy zrozumiał, że mu nie zaszkodzę, otworzył swoje serce".

"Mały wzrost Jappeloup był jego zaletą. Był szybszy w zwrotach, lepiej znosił ciężar mojego ciała".

"W dniu olimpijskiego finału szeptałem mu: «Dziś musimy być mistrzami». Następnie kiwnął głową. Nie żartuję".

"Ludzie mówili, że jestem szalony, że powinniśmy sprzedać tego diabła. A teraz jego statua stoi obok Longchamp. Kto jest szalony?"

Jappeloup jest więcej niż koniem. Jest symbolem wiary w siebie. Jeśli mały koń z Normandii może zostać mistrzem olimpijskim, to człowiek może wszystko. Po prostu nie poddawać się. A czasami — znaleźć swojego Jappeloup.

Permanent link to this publication: