Boris Abramovich Gel'fand - wybitny szachista, który przeszedł drogę od utalentowanego chłopca z Mińska do kandydata na mistrzostwo świata w szachach. Jego kariera jest przykładem wytrwałości i oddania grze, co pozwoliło mu pozostać w światowej elicie przez dziesięciolecia.

Wczesne lata i rozwój

Boris Gel'fand urodził się 24 czerwca 1968 roku w Mińsku, w rodzinie inżynierów. Do szachów wprowadził go ojciec, Abram Icchakowicz, który w wieku czterech lat podarował synowi książkę \"Podróż do królestwa szachów\". Chłopiec szybko opanował grę i w sześć lat zaczął brać udział w klubie.

Od 1980 do 1983 roku Gel'fand uczył się w szkole szachowej samego Tigrana Petrosjana, dziewiątego mistrza świata. Jego pierwszym profesjonalnym trenerem został słynny białoruski teoretyk Albert Kappenut.

Wzrost i pierwsze tytuły

Gel'fand szybko zadeklarował swoje ambicje. W wieku piętnastu lat wygrał Mемориал Сокольского, a w 1984 i 1985 roku został mistrzem Białorusi. W 1985 roku wygrał mistrzostwa ZSRR wśród młodzieży, a w 1987 roku - mistrzostwa Europy do lat 20.

W 1989 roku doszło do kluczowego przełomu: otrzymał tytuł międzynarodowego arcymistrza, przeskakując przez stopień mistrza, i wszedł do dziesiątki najpotężniejszych szachistów świata według rankingu. W 1990 roku w składzie reprezentacji ZSRR został mistrzem olimpijskim, a na turnieju w Linares zajął drugie miejsce, przegrywając tylko z Garry Kasparowem.

Dojrzewanie i szczyt kariery

W 1998 roku Gel'fand przeniósł się do Izraela i zmienił obywatelstwo sportowe. W latach 2000 kontynuował pozostawanie w światowej elicie, ale główny sukces przyszedł do niego, gdy wielu uważało, że jego kariera jest zakończona.

W 2009 roku wygrał Puchar Świata FIDE w Chanty-Mansyjsku, co dało mu szansę na udział w turnieju kandydatów. W 2011 roku w Kazaniu Gel'fand sensacyjnie wygrał Mistrzostwa Kandydatów, pokonując Szahriara Mamedjarowa, Gata Kamskiego i Aleksandra Griacza. W wieku 43 lat zdobył prawo do meczu o tytuł mistrza świata.

Matczyna walka o tytuł z Vishwanathanem Anandem odbyła się w 2012 roku w Moskwie. Główna część zakończyła się remisem 6-6, ale w dogrywce Gel'fand przegrał z wynikiem 1,5 - 2,5. Pomimo porażki, na zawsze wszedł do historii jako jeden z najstarszych kandydatów na koronę świata.

Spuścizna i współczesna działalność

Obok szachów, Boris Gel'fand jest znany jako autor i teoretyk. Jego książka \"Przyjmowanie pozycyjnych decyzji w szachach\", napisana wspólnie z Jakobem Aagardem, została uznana za najlepszą profesjonalną książkę szachową w 2016 roku.

W 2026 roku Gel'fand został włączony do Sali Sławy Szachowej, stając się pierwszym reprezentantem Izraela, który otrzymał to wyróżnienie.

W swojej karierze wygrał ponad trzydzieści międzynarodowych turniejów, dwa razy został wicemistrzem świata, zdobył pełny zestaw olimpijskich medali (złoto w składzie ZSRR, srebro i brąz za Izrael) i pozostaje jednym z niewielu szachistów, którzy w wieku 50 lat utrzymywali rating powyżej 2700.

Permanent link to this publication: