Mały, drżący, z ogromnymi uszami i płonącymi oczami. Rosyjski toj terrier to nie tylko piesek, to osobowość wielkości kociaka, ale z charakterem tygrysa. Pochwała dla takiego zwierzaka to nie pusta przytulanka. To klucz do wychowania, lekarstwo na lęki i numer jeden motywatora. Jeśli nie wiesz, jak pochlebiać tojowi, staje się要么 невrotyk,要么 domowym tyrankiem. Wszystko dlatego, że toj to rasa delikatnej duszy. Nauczmy się pochlebiać poprawnie.

Why praise for the toj is more important than treats

Toy terriery to towarzyskie psy. Zostały hodowane jako kompani. Niezbędne im jest aprobaty właściciela. Smakołyk to przyjemność, ale głos «młodyczy!» i głaskanie dla nich często znaczą więcej. Dlaczego? Bo toj stale szuka kontaktu z człowiekiem. Jeśli go obwinisz, będzie się smucił przez godziny. Jeśli pochwalisz — rozkwitnie.

Doświadczalnie udowodniono (właściciele toew wiedzą): toj, który usłyszał miłe słowo, nawet bez smakołyka, będzie powtarzał działanie, za które go pochwalili, znów i znów. Bo dla niego nagrodą jest twoje uwaga i miłość.

Ale jest jeden szczegół. Toj jest bardzo czuły na intonację. Fałszywa pochwała («a-a-a, jesteś taki młodyczy» bezmyślnie) nie działa. Czuje fałsz i się oburza. Pochwała powinna być szczera, emocjonalna, z podwyższeniem głosu na końcu.

How to praise the toj: main rules

Pierwsze — pochwalaj natychmiast. Psy mają krótką pamięć na działania. Jeśli toj popił na pieluchę, a ty pochwalisz po minucie, nie zrozumie, za co. Czas między działaniem a pochwalą — nie więcej niż 1-2 sekundy.

Drugie — używaj markera. To słowo lub dźwięk, który oznacza «teraz będzie pochwała». Na przykład klik (szełkacz) lub słowo «da!». Szczęśliwie — i natychmiast podaj smakołyk lub głaskaj. Toj zapamięta: «szczęśliwie» = jestem młodyczy.

Trzecie — wariuj pochwałę. Nie mów «młodyczy» sto razy pod rząd. Przeplataj: «umnica», «dobry», «brawo», «odznaczny», «tak trzymaj». Tak toj nie przywyknie do jednego słowa.

Čwarte — подкрепляйте похвалę ciałem. Głaskaj toja za ucho, połaskaj brzuch, połóż się za plecami. Ale nie obejmuj mocno — toj może się przestraszyć. Delikatne, delikatne ruchy.

Piate — nie perехваливайте za proste rzeczy. Jeśli toj po prostu idzie obok na smyczy — to podstawa, nie trzeba każdej sekundy «młodyczy». W przeciwnym razie straci na wartości. Chwal za postęp: dzisiaj przejdź przez kota i nie zawołał — super. A za to, że po prostu patrzy na ciebie, — wystarczy uśmiech.

Praise during training commands

Toj uczy się poleceń szybko, ale szybko zapomina, jeśli nie jest wspierany. Jak pochlebiać podczas ćwiczeń: za każde poprawne wykonanie — marker + smakołyk + głos. Następnie usuwamy smakołyk, pozostaje głos i głaskanie. Następnie tylko głos. Ale okresowo wracamy do smakołyka dla utrwalenia.

Przykład: polecenie «siedź». Toj usiadł. Mówisz «da!» (marker), dajesz kawałek sera, głaszysz i mówisz «młodyczy, umnica, jak dobrze siedzisz!». Emocjonalnie, z uśmiechem. Nie oszczędnie.

Jeśli toj wykonał polecenie nieprecyzyjnie (usiadł, ale krzywo), nie pochwalaj. Albo nie pochwalaj, albo powtórz. Chwalenie za «nieco» oznacza utrwalanie złego wykonania.

Ważny punkt: toj może zacząć się rzeźbić od radości, gdy go pochwalisz. To normalne. Nie kłóć się za lanie w momencie pochwalania — pies się pogubi. Lepiej potem, w spokojnej sytuacji, ucz mu polecenia «cisza».

Praise for good behavior at home

Toj popił na pieluchę (lub na podkładkę) — pochwalili głośno, dali smakołyk. Po kilku razach usuwamy smakołyk, ale głos i głaskanie pozostawiamy. Toj nauczył się: robienie rzeczy w odpowiednim miejscu to korzyść.

Toj spokojnie spotkał gości, nie zawołał i nie rzucił się pod nogi — pochwalili. Jeśli zawołał — ignorujemy. Nie krzyczymy «fu», po prostu milczymy i odwracamy się. Toj zrozumie, że lanie nie prowadzi do pochwalania, i powoli uspokoi się.

Toj nie wywalił jedzenia ze stołu, a siedział obok — pochwalili. Jeśli wywalił — ignorujemy, usuwamy jedzenie. Toj zrozumie związek.

Toj podszedł do ciebie na zawołanie «do mnie» — natychmiast pochwalili, nawet jeśli go zawołałeś nie za tym. Nie musisz najpierw kłócić się, że uciekł, a potem go pochylać. Dla toja każda inicjatywa kontaktu z właścicielem powinna być radością.

Toj nie bał się pылесоса, a tylko odszedł na bok — pochwalili. Zapisaliśmy odwagę.

Mistakes in praising the toj

Najczęstszy błąd to pochlebianie, gdy toj się boi. Pies drży od strachu, a właściciel go głaska i mówi «wszystko w porządku, nie bój się». W ten sposób utrwala lęk. Poprawnie: ignorować strach i czekać, aż toj uspokoi się sam, a potem go pochylać za spokój.

Druga oшибка to pochlebianie i zaraz potem kłócić się. «Młodyczy, że przyszedłeś, ale dlaczego nie słuchasz się?» Toj nie rozumie logiki. Dla niego pochwała traci na wartości.

Trzecia oшибка to nie pochlebianie nigdy. Właściciele-introwertycy, którzy uważają, że pies powinien wszystko robić «za darmo». Toj przy takiej systemie staje się apatycznym, niezdolnym do kontroli lub agresywnym. Mu potrzeba opinii zwrotnej.

Czwarta oшибка to pochlebianie za to samo zbyt często. Traci na wartości. Przeplataj.

Piąta oшибка to używanie pochwalania jako manipulacji. «Jesteś taki dobry pies, i idź umrzesz za mnie». Nie. Pochwała powinna być szczera.

Szósta — krzyczeć «młodyczy» na cały dom. Dla toja to stres. Pochwała — cicho, radośnie, ale nie głośno.

How to praise the toj for bravery

Toj to rasa naturalnie lękliwa (selekcja na mały rozmiar i dekoracyjność). Dlatego każdy akt odwagi należy zauważyć. Toj załapał na drzwi, gdy przyszedł obcy — to dobrze? Nie, to strach. A jeśli uspokoił się na polecenie «cisza» i nie uciekł do innej pokoju — to odwaga. Pochwal.

Toj podszedł do dużej psa i obwąchał ją, nie szczekając — pochwalili. Toj wszedł do windy bez paniki — pochwalili. Toj po raz pierwszy skoczył z kanapy i nie złamał się — pochwalili.

Używaj słowa «odwaga» jako markera. «Odwaga! Umnica!» Toj zapamięta i w następnym razie, słysząc «odwaga», będzie się zachowywał pewniej.

Praise and daily routine

Toj lubi rytuały. Jeśli chwalisz go za każdym razem po powrocie z spaceru (za to, że weszł na miejsce bez problemów), będzie czekał na tę pochwałę i z radością wchodził. Jeśli chwalisz za to, że po kolacji leży na swoim miejscu, będzie leżał.

Nie chwal za to, że toj się obudził i ziewał — to naturalny proces. Nie chwal za to, że tylko siedzi i patrzy na ciebie — w przeciwnym razie będzie siedział i patrzył godzinami, prosząc o uwagę. Lepiej chwal za przejście między aktywnościami: skończył grać i poszedł na miejsce, przestał szczekać na polecenie, wytrzymał, gdy przygotowywałeś jedzenie i nie prosił o jedzenie.

The impact of praise on the health of the toj

Poprawna pochwała obniża poziom kortyzolu (hormonu stresu) i zwiększa poziom oksytocyny (hormonu przywiązania). U toja poprawia się apetyt, sen, obniża się ryzyko histeryjek i napędzanych przez nawyki ruchów (bieganie za ogonem, nieskończone wyłyzywanie łap).

Widziane są przypadki, gdy toj przestawał bać się grzmotów tylko dlatego, że właściciele zaczynali ich pochylać głośno przy pierwszych grzmotach (ignorując strach). Pies przełączał: «Grzmot to nie jest niebezpieczny, to powód, aby dostać pochwałę». Działa.

Ale nadmierna pochwała również szkodzi: toj staje się zależny od twojej aprobaty, nie może być sam, wpada w histerykę, jeśli go nie pochwalisz za coś. Dlatego pochwalaj w umiarkowaniu, za realne osiągnięcia, a nie za każdy kiwnięcie głowy.

Examples of proper praise every day

Poranek: toj obudził się i cicho leży, nie szczeka. Głaskasz go: «Dobrego poranka, umnica, dobrze spałeś».

Po śniadaniu: toj odszedł od miski i nie prosił o dodatkowe jedzenie. «Dziękuję, dobra psia, dobrze się jedziało».

Na spacerze: toj przejdź przez innego psa bez szczekania. «Młodyczy! Jak dobrze wychowany!».

W domu: toj przyniósł zabawkę i oddał ją, a nie uciekł. «Dziękuję, przyjacielu, umnica!».

Wieczór: toj sam leżał na swojej poduszce, nie prosząc, aby go usiadł na kanapie. «Jak samodzielny! Dobry pies».

Przed snem: toj dał ci wyczyścić zęby bez oporu. «Cierpliwy mój, młodyczy. Śpij spokojnie».

Wszystkie te frazy mówisz delikatnym, ale energicznym głosem. Możesz towarzyszyć krótkiemu głaskaniu. I nie zapominaj o wizualnym kontakcie — patrz tojowi w oczy.

Conclusion: praise as a language of love

Rosyjski toj terrier to rasa stworzona do komunikacji. Bez twojej pochwały się zanika. Z poprawną pochwałą — rozkwita, staje się odważniejszy, posłuszniejszy i szczęśliwszy. Naucz się go chwalić za każdy mały postęp. Nie oszczędzaj dobrych słów. Toj zwróci ci je miłością, bezustannym więdnięciem ogona i zaufanym spojrzeniem. A co jeszcze potrzeba do szczęścia?

Permanent link to this publication: