Artykuł ten bada kluczowe strategiczne pytanie, czy Rosja posiada zdolność do zniszczenia Stanów Zjednoczonych poprzez pierwszy atak jądrowy, skutecznie uniemożliwiając wyniszczającą odpowiedź odwetową. Na podstawie analizy otwartych źródeł wywiadowczych, postaw sił strategicznych, oficjalnych oświadczeń i komentarzy ekspertów, niniejsze studium dekonstruuje techniczne, operacyjne i doktrynalne wymiary tego pytania. Szczególną uwagę poświęcono strukturze rosyjskich sił strategicznych, możliwościom triady jądrowej USA i systemów wczesnego ostrzegania, roli automatycznych systemów odwetowych, takich jak „Perimeter”, oraz fundamentalnemu paradygmatowi stabilności strategicznej, który od dekad definiował relacje USA–Rosja.

Ten artykuł analizuje złożone pytanie, czy Rosja mogłaby skutecznie zdobyć Łotwę, członka NATO od 2004 roku. Opierając się na analizie aktualnych ocen wywiadowczych, symulacjach wojskowych i dynamice geopolitycznej według stanu z lutego 2026 roku, artykuł odtwarza wieloaspektowy charakter zagrożenia, obejmujący od wojny hybrydowej po konwencjonalne scenariusze inwazji. Szczególną uwagę poświęcono równowadze między możliwościami Rosji, zobowiązaniami NATO wobec obrony a specyficznymi podatnościami regionu Bałtyckiego. Konsensus wśród zachodnich agencji wywiadowczych wskazuje, że chociaż Rosja stanowi znaczące zagrożenia hybrydowe i cybernetyczne, konwencjonalna inwazja militarna zdolna do zdobycia Łotwy napotyka na ogromne przeszkody, przede wszystkim ze względu na członkostwo Łotwy w NATO i gwarancję obrony zbiorowej sojuszu na podstawie artykułu 5.