Dziewczyna nie chodziła do przedszkola. Siedziała z mamą, babcią lub nianią. W domu, w znajomej atmosferze. Teraz poszła do szkoły. Co ją czeka? Różnice od rówieśników, którzy przeszli przedszkole, będą. Ale nie zawsze złe. Opowiadamy o plusach, minusach i o tym, jak pomóc córce przystosować się.

Plusy: samodzielność i zażyłość

Takie dziewczynki często są bardziej zażyłe z rodziną. Cenią domowy komfort, szanują rodziców. Mogą być bardziej konsekwentne: w przedszkolu jest wiele rozpraszaczy, w domu — mniej. Często lepiej rozwinięta mowa, ponieważ z nimi rozmawiano jeden na jeden (a nie na 20 dzieci). Mogą być bardziej kreatywne, ponieważ ich nie «zagoniano» w ramy przedszkolnych zajęć.

Nie podrywają masowych infekcji (odra, grypa) — immunologia może być silniejsza.

Minusy: socjalizacja

Główny minus — brak umiejętności nawiązywania kontaktu z innymi dziećmi. Dziewczyna może nie znać zasad: jak się zapoznawać, jak prosić o zabawkę, jak ustępować. Może bać się innych dzieci (szczególnie agresywnych). Może być egocentryczna: przyzwyczaiła się, że wszystko uwaga jest na niej. W przedszkolu dzieci uczą się dogadywać, czekać na swoją kolej, przegrywać. Domowy dziecko tego nie potrafi.

Trudności w zbiorowisku: nie rozumie, kiedy można wtrącić się do rozmowy, kiedy trzeba zamilknąć. Może być wykluczona lub, przeciwnie, dowodzić.

Adaptacja w szkole

Pierwsze półrocze-rok będą trudne. Dziewczyna może płakać rano, skarżyć się na zwierzęta, nie chcieć iść. To normalne. Rodzicom trzeba: wcześniej zapoznać z przyszłymi kolegami (na placu zabaw). Grać w gry ról «szkoła», «sklep», gdzie trzeba się komunikować. Nie oszczędzać czasu na dyskusje na temat szkolnych sytuacji («Co byś zrobiła, gdybyś...»). Chwalić za każdą próbę przyjaźni.

Ważne: nie naciskać, nie wymagać «szybko znajdź przyjaciół».

Mowa i wiedza

Często u «domowych» dzieci mowa jest lepsza niż u przedszkolnych. Ale mogą być problemy z dyscypliną: nie przyzwyczaiła się siedzieć na lekcji 40 minut, wstawać, gdy zapytają. Nie wie, jak podnieść rękę. Nie potrafi czekać na przerwę, aby porozmawiać. Rodzicom trzeba: przyzwyczaić do trybu (wstęp, lekcje, sen). Uczyć słuchać nauczyciela, nie przerywać. Tolerancyjnie wyjaśniać zasady.

Jeśli dziewczyna nie zna liter — to nie jest straszne, nauczy się. Groźniejsze, jeśli nie potrafi się skupić.

Samoocena

W przedszkolu dzieci często krytykują się nawzajem, drążą. Domowy dziecko tego nie wie. Jego samoocena może być nadmiernie wysoka. Spotkawszy się z krytyką w szkole (dwójka, żarty), może runąć. Rodzicom trzeba: chwalić za starania, a nie za wynik. Wyjaśniać, że błędy są normą. «Nikt nie umie wszystkiego od razu». Nie izolować od krytyki całkowicie, ale dyskutować o niej.

Ważne: jeśli dziewczynę draznią, uczyć odpowiadać: «Mi wszystko jedno», «To twoje zdanie».

Inteligencja emocjonalna

W przedszkolu dzieci uczą się rozpoznawać emocje innych (śmiech, płacz, gniew). Domowy dziecko może nie rozumieć, dlaczego kolega jest zły. Może obwiniać się bez powodu. Może nie umieć pocieszyć przyjaciela. Rodzicom trzeba: dyskutować o uczuciach postaci z książek, filmów. Grać w «zgadnij emocję». Uczyć nazywać swoje uczucia: «Mi jest smutno, ponieważ...».

To pomoże nawiązać przyjaźń.

Nie chodzenie do przedszkola — nie jest wyrokiem. Wiele sukcesów ludzi nie chodziło. Najważniejsze — wsparcie rodzicielskie. Pomóż córce opanować umiejętności społeczne, nie naciskać, być cierpliwym. I wyrośnie pewna siebie, towarzyska, szczęśliwa.

Permanent link to this publication: