Taniec i piłka nożna. Na pierwszy rzut oka, między nimi przepaść. Jeden — sztuka, drugi — sport. Jeden wymaga rytmu, drugi — siły. Ale jeśli przyjrzeć się, to staje się jasne: piłka nożna to taniec, tylko brutalny, męski, w butach i na murawie. Dribling to pa-de-de z piłką. Świętowanie bramki to wyjście solisty. A sektory kibiców wytwarzające falę, to choreograficzna grupa tysięcy ludzi. W tej artykułach przejdziemy przez wszystkie punkty kontaktowe piłki nożnej i tańca.

Piłka nożna jako taniec: brazylijska szkoła

Brazylijczycy nie grają w piłkę nożną, tylko tańczą ją. Garincha, Ronaldinho, Neymar, Vinicius — ich ruchy są podobne do samba. Finte z przenoszeniem ciała, «chapa-de-sua» (okrążenie z przestępem), oszukujące ruchy bioder — wszystko to z kultury tanecznej. Trenerzy z Europy często krytykują Brazylijczyków za «nadmierną teatralność», wymagając pragmatyzmu. Ale gdy Ronaldinho strzela, tańcząc, cały świat podziwia się. Brazylijskie świętowanie bramki to mały karnawał. Grający wchodzą w tańce bezpośrednio na pole, czasami pod muzykę z głośników (jak to robił Neymar w «PSG»). FIFA długo walczyła z tańcami, uważając je za prowokację, ale poddała się.

Świętowanie bramki jako taniec

Każdy piłkarz wymyśla swój taniec po bramce. Cristiano Ronaldo («Siuu»): skok, obrót w powietrzu, lądowanie z rozwartymi rękami — to taniec zwycięzcę. Messi wskazuje na niebo — rytualny taniec pamięci babci. Bale pokazywał serce rękami. Griezmann powtarzał ruchy z Fortnite. Kluby wprowadzają własne «taneczne» tradycje: «Liverpool» całą drużyną składa ręce w kształt zamku; «Real» — grupowe objęcia. Najbardziej kreatywni piłkarze repetytuje wcześniej.

Figurki fintów: od mętuza do elastico

Techniczne elementy driblingu mają taneczne nazwy. «Elastico» (od słowa elastic) — okrążenie, gdzie piłka najpierw porusza się w jedną stronę, a potem nagle w drugą. To przypomina ruch rąk w tańcu brzucha. «Rabon» — cios nogą, która przechodzi za oporową (jak w salsie). «Finta z przestępem» — imitacja kroku, jak w step-tanecz. «Obrotna pasta» — pas przez siebie. Obrońcy nie lubią tańczących driblerów, ale kibice kochają.

Uliczny piłka nożna i futbol: taniec w ciasnotce

Uliczny piłka nożna to maksymalna swoboda. Nie ma trenera, nie ma taktyki. Jest tylko balet na asfalcie. Finte, wallace, checky. Futbol (mini-futbol) dzięki małym powierzchniom i lekkiemu piłkowi jest bliżej tańca: gracze szybko się obracają, oddają pasy piętami, imitują przekaz. Znany futzalista Falcao (Brazylia) został uznany za najlepszego dzięki swoim akrobacyjnym strzałom.

Choreografie kibiców: tifosi i fale

Kibice na trybunach również tańczą. Krzyk pod rytmiczne klaskanie to taniec głosu. «Fala», gdy ludzie wstają i siadają, to choreografia mas. Ultras organizują «tifosi»: ogromne banery, mozaika z karteczek, pirotechnika. W Włoszech i Argentynie kibice śpiewają i tańczą przez cały mecz. To taniec jedności.

Tańczący trenerzy i asystenci

Trenerzy na boku również mogą tańczyć. Jurgen Klopp słynie ze swojej techniki skakania w świętowaniu bramki, gdy biega do kibiców i rzuca się w ich objęcia. José Mourinho, gdy «Real» zdobył bramkę, robił okrężne ruchy rękami. To także taniec. Asystenci czasami wybiegają na pole i tańczą kancon. Tańczą nawet sędziowie (czasami od radości, że mecz się skończył).

Krosower: tancerze-piłkarze, piłkarze-tancerze

Niektórzy znani tancerze profesjonalnie zajmowali się piłką nożną, i vice versa. Michael Jackson w klipie «Jam» grał z Michaelem Jordanem w koszykówkę, ale piłka nożna również pojawiła się. Znany baletmistrz Siergiej Polunin przyznał, że jego ruchy są inspirowane fintami piłkarskimi. Piłkarz Peter Crouch (znany w przeszłości) uczył się baletu, aby poprawić koordynację. W Holandii niektóre kluby piłkarskie ćwiczą ćwiczenia baletowe w celu zapobiegania urazom.

Komercjalizacja: reklama, gdzie taniec i piłka nożna razem

Adidas i Nike kręcą klipy, gdzie piłkarze tańczą pod muzyką. Reklama «Write the Future» (2010) z udziałem gwiazd, danc-reak Ronaldinho. Gry serii FIFA zawierają taneczne świętowanie. Taniec szkoły oferują zajęcia z fintami piłkarskimi. To mainstream.

Taniec i piłka nożna to nie metafora. To rzeczywistość. Kiedy jesteś na boisku, tańczysz z piłką, z rywalem, z tłumem. Tańczysz od radości, od rozpaczy, od złości. I w tym tańcu — całe życie.

Permanent link to this publication: