Matka, która zabrania córce widywać się z ojcem, czasami sięga do metod przypominających dreszczenie. Nie tylko stawia warunki – buduje system nagród i kar, aby wyrugować z świadomości dziewczyny miłość do taty. Dziecko staje się przedmiotem manipulacji. Jego uczucia, pragnienia, przywiązanie – wszystko podporządkowane jednej celowi: uczynić córkę nienawidzącą ojca i dobrowolnie rezygnującą z spotkań. To jest okrutne. To nie wychowanie. To rozbijanie psychiki.

Co to jest «twarda dreszczenie» w kontekście konfliktu rodzinnego

Dreszczenie to system wywoływania warunkowych odruchów. W przypadku matki i córki mechanizm jest prosty: dziewczynkę nagradzają (pazuchą, prezentami, pozwoleniami), gdy mówi lub robi coś przeciwko ojcu. I karzą (krzykiem, pozbawieniem telefonu, ignorowaniem), gdy okazuje zainteresowanie ojcem lub tęskni za nim. Z czasem u dziewczynki tworzy się strach: każde wspomnienie taty = ból. Przestaje nawet myśleć o nim, ponieważ podświadomie boi się kary.

Matka może nie zdawać sobie sprawy, że dreszczy córkę. Uważa, że «wychowuje», «chroni» lub «uczy odpowiedniego podejścia do mężczyzn». Ale w istocie to emocjonalne przemoc, które pozostawia blizny na całe życie. Dziewczyna traci zdolność ufania swoim uczuciom. Bo jeśli jej szczera miłość do ojca wywołuje gniew matki, to coś jest nie tak z nią samą.

Matka może: wymagać od córki powtarzania frazy «Tata jest zły, on nas porzucił» każdego wieczoru przed snem. Karcić milczeniem przez tydzień, jeśli córka przypadkowo powiedziała «tata» w rozmowie. Dawać prezenty tylko po tym, jak córka napisze list do ojca z rezygnacją z spotkań. Zmuszać córkę do oglądania wideo, gdzie ojca przedstawiają w złym świetle (np. nagrania kłótni). Przemyślać testy: «Jeśli cię kocham, nie pójdziesz na spotkanie z nim». Ograniczać jedzenie lub zamykać w pokoju za wyrażony zainteresowanie ojcowskimi prezentami. W grę wchodzą wszystkie dźwignie: od słodyczy do dostępu do internetu.

Dziewczyna szybko przyswaja: aby przetrwać w tej systemie, trzeba być „protagonistką” taty. Zaczyna sama dzwonić do ojca i mówić: «Nie przyjeżdżaj, nienawidzę cię». Naprawdę wierzy w to? Nie. Ale strach przed karą jest silniejszy niż miłość.

Why does a mother resort to dreszczenie

Reasons may vary. Obraza na byłego męża (zdrada, przemoc, problemy finansowe). Chcę kontrolować córkę jako jedyny obiekt przywiązania (życie do ojca). Psychiczne zaburzenie (np. graniczne zaburzenie osobowości). Przenoszenie własnych dziecięcych urazów (jej samą kiedyś odcięto od ojca). Strach przed samotnością («Jeśli córka będzie się z nim komunikować, polubi go bardziej i w końcu odejdzie do mnie»). Matka często nie widzi siebie z boku. Szczerze wierzy, że «to jest poprawne». Uświadomić jej to prawie nie jest możliwe.

Nauczyciele, sąsiedzi, krewni z boku matki mogą zauważyć: dziewczyna mówi o tacie zaучonymi frazami, jak robot («on nie płaci alimentów, on mnie nie kocha»). Boi się nawet spojrzeć w stronę ojca, jeśli ten pojawia się na ulicy. Pojawiają się u niej tiki, lęki, ataki paniki po wspomnieniu o tacie. Płacze w nocy, ale twierdzi, że «to od radości». Jeśli widzisz takie objawy, nie milcz. Powiedz w organy opieki. To nie «wtrącanie się w cudzą rodzinę», ale ochrona dziecka przed psychicznym znęcaniem się.

Pierwsze – zachować spokój. Krzyki i groźby tylko wzmocnią matkę w jej racji. Drugie – zbierać dowody: nagrania groźb, korespondencję, gdzie matka zabrania spotkań, zeznania świadków (opiekunów, nauczycieli). Trzecie – natychmiastowo zgłaszać się do sądu z pozwem o określenie trybu kontaktu i żądaniem przeprowadzenia psychologicznego badania dziecka pod kątem zespołu odcięcia rodzicielskiego. Czwarte – poprzez sąd dochodzić do przekazania dziecka do siebie na czas (np. na wakacje), aby wyrwać z «dreszczeniowej» sytuacji. Jeśli sąd udowodni, że matka szkodzi psychice córki, możliwa jest zmiana miejsca zamieszkania dziecka.

W międzyczasie ojciec musi pracować z pedagogiem dziecięcym specjalizującym się na ofiarach odcięcia rodzicielskiego. Długi proces, ale jest szansa.

Przebite w 10 lat dziewczynka może wyrosnąć na kobietę, która nie umie kochać, boi się mężczyzn i nienawidzi siebie. Żadna zemsta na byłym mężu nie jest warta zniszczonej dziecięcej duszy. Matki, zatrzymajcie się. Ojcowie, nie poddawajcie się.

© elibrary.pl

Permanent link to this publication: