Dziecko już nie cieszy się zwycięstwami. Boi się popełnić błąd. Nienawidzi sportu, który kiedyś kochało. Jego twarz nie wyraża emocji. Znacie to? To wypalenie emocjonalne spowodowane presją rodzicielską. Tysiące dzieci rezygnują z sekcji nie dlatego, że im się znudziło, ale ponieważ mama i tata przekształcili hobby w wyścig za wynikami.

Skąd bierze się presja

Rodzice często przenoszą na dziecko swoje ambicje: «Ja nie zostałem mistrzem, może on to zrobi». Porównują z dziećmi przyjaciół («A oto Piotrek już wygrał turniej»). Wymagają tylko pierwszego miejsca, a drugie miejsce nazywają «porażką». Presję zwiększają finansowe inwestycje: «Zapłaciliśmy za Twoją wyposażenie, musisz to zrobić». Dziecko przestaje grać dla przyjemności — gra z lękiem.

Objawy wypalenia

Dziecko udaje chorobę przed treningiem. Zostało drażliwe, płacze bez powodu, źle śpi. Straciło apetyt. Mówi: «Nienawidzę tego sportu», choć jeszcze pół roku temu prosiło o zakup formy. Wewnętrznie może być posłuszne, ale w środku gromadzi się zmęczenie, które wypływa w apatię lub agresję. W zaawansowanych przypadkach pojawiają się tiki, enureza, ataki paniki.

Jak nie przesadzać jako rodzice

Zapytaj dziecka: «Czy to, czym się zajmujesz, ci się podoba?». Nie naciskaj na wynik — chwal za staranie. Ustal czas na odpoczynek: dzieciom powinno być wolne czas bez treningów i lekcji. Nie porównuj z innymi dziećmi (porównuj tylko z jego poprzednimi osiągnięciami). Odbieraj mecze jako kibic, a nie jako nadzorca. Jeśli czujesz, że zaczynasz krzyczeć — zamknij się i wydechnij.

Co zrobić, jeśli wypalenie już nastąpiło

Po pierwsze — przestać naciskać. Po drugie — dać dziecku przerwę (miesiąc bez treningów). Po trzecie — skonsultować się z psychologiem sportowym. Może się okazać, że trzeba zmienić rodzaj sportu lub trenera. Najważniejsze — nie winić się, ale przyznać błąd. Dziecko jest ważniejsze niż medale.

Dziecko nie jest robotem. Jego psychika nie jest żelazna. Miłość i wsparcie są ważniejsze niż każdy puchar. Pamiętaj o tym, gdy w następnym razie chcesz powiedzieć: «Mógłbyś i lepiej».

Permanent link to this publication: