Trener to nie osoba, która uczy uderzać po piłce. To lider, psycholog, strateg. Czasami ojciec, czasami tyran. Dobry trener przekształca zespół w rodzinę. Zły — w zgromadzenie egocentryków. Opowiadamy o roli trenera w piłce nożnej, jego zadaniach, stylach i tym, jak nim zostać.

Zadania trenera

Przygotowanie taktyczne: wybrać system (4-3-3, 3-5-2), wyjaśnić, gdzie biegać, kiedy pressować. Przygotowanie fizyczne: dawkować obciążenia, aby nie przeciążyć. Przygotowanie psychologiczne: motywować, uspokajać, nastawiać. Zarządzanie składem: kogo wystawić, kogo posadzić na ławę, jak przekonać gwiazdę, że nie jest niezbędny. Analiza przeciwnika: przeglądać mecze, znaleźć słabe punkty. Komunikacja z kierownictwem, prasą, kibicami.

Trener to CEO drużyny piłkarskiej.

Styl zarządzania

Autorystyczny (Alex Ferguson, José Mourinho). «Rób, co powiedziano, w przeciwnym razie wylecisz». Ciąży na graczach, wymaga dyscypliny. Efficentny na krótkiej distansie, ale szybko znudza się. Demokratyczny (Pep Guardiola). Dyskutuje z graczami o taktyce, deleguje. Długoterminowy sukces. Lider-ojciec (Carlo Ancelotti). Otula, pogadza, nie krzyczy. Grazcze go kochają. Ryzyko: brak twardości. Trener-uczeń (Arsène Wenger). Analizuje do najmniejszych szczegółów. Pracuje na długiej distansie.

Nie ma idealnego stylu. Wszystko zależy od osobowości.

Jak zostać trenerem

Ścieżka 1: były piłkarz (uzyskuje licencję UEFA). Ścieżka 2: trener z zewnątrz (trener fizyczny, nauczyciel). Uzyskanie licencji: UEFA C (drużyny dziecięce), UEFA B (amatorzy), UEFA A (profesjonaliści), UEFA Pro (elita). Szkolenie: kursy, seminaria, staże. Rozpocząć od drużyn dziecięcych, klubów niższych lig. Ważne: nie tylko znać piłkę, ale i umieć komunikować się z ludźmi.

W Rosji trenerów przygotowuje WSHT (Wysoka Szkoła Trenerów).

Błędy młodych trenerów

Chcieć kontrolować wszystko (wypalają się). Nie umieć motywować (krzyczą, a gracze nie słuchają). Ignorować psychologię (nie zauważają, że gracz jest w depresji). Ślepo kopiować schemat top-trenera (mają innych graczy). Nie pracować nad sobą (nie czytają, nie analizują). Bać się autorytarnych graczy (siedzą na szyi).

Uczyć się na błędach innych.

Trener i dzieci

Trener dziecięcy — specjalna misja. Nie powinien dążyć do zwycięstwa za wszelką cenę. Powinien uczyć się cieszyć grą, a nie bać się błędów. Chwalić za staranie, a nie tylko za wynik. Nie krzyczeć, nie upokarzać. Pamiętać: dzieci przyszły grać, a nie wykonywać polecenia. Najważniejsze — aby dziecko polubiło piłkę, a nie nienawidziło.

Trener dla dzieci — przykład do naśladowania.

Permanent link to this publication: