W internecie, na forach i w codziennych rozmowach, można czasami usłyszeć zaskakujące twierdzenie: w Niemczech, rzekomo uważa się to za normalne, aby wzdychać podczas kolacji. Co więcej, czasami jest to podnosić do rangi komplimentu dla kucharza — sposób, w jaki goście mogą pokazać, że posiłek był smaczny i dobrze strawiony. Jak prawdziwe jest to twierdzenie? Skąd pochodzi ten mit, a co jest rzeczywistym stanem niemieckiej etykiety stołowej? Zajmiemy się tym krok po kroku.

Skąd pochodzi ten mit?

Mit o niemieckiej tolerancji na gaz jelitowy podczas posiłku jest jednym z wielu utrwalonych stereotypów dotyczących Niemiec, takich jak "Niemcy nie mają poczucia humoru" lub "Niemcy noszą skórzane spodnie codziennie". Jak każdy stereotyp, ma on pewne podstawy w rzeczywistości — ale te podstawy leżą bardziej w historii i folklorze niż w współczesnym codziennym życiu.

Historycznym źródłem tego przekonania jest często przypisywane Martinowi Lutherowi, wielkiemu reformatorowi kościoła. Z legendy wynika, że po obfitym posiłku, Luther zapytał swoich gości: "Warum pfurzet und ruelpset ihr nicht, hat es euch nicht geschmecket?" — to jest, "Dlaczego nie wzdychacie i nie kichacie? Czy nie smakowało wam to?" To zdanie, mimo jego wątpliwego historycznego statusu, zyskało trwałe miejsce w niemieckiej folklore i przeszło przez pokolenia jako przykład brutalnego, ale szczerego folkloru.

Jednak ważne jest, aby zrozumieć, że to nie jest instrukcja dotycząca etykiety, ale ciekawa anegdota historyczna. Tylko ktoś zupełnie poza normami przyzwoitości mógłby sobie pozwolić na takie zachowanie przy stole — podobnie jak dzisiaj, tylko nadzwyczajny bloger mógłby głośno kichnąć w restauracji, ale nie zwyczajny gość.

Postawy wobec wzdychania i innych naturalnych funkcji rzeczywiście zmieniały się na przestrzeni historii — i nie tylko w Niemczech, ale także w całej Europie. W średniowieczu normy etykiety były znacznie bardziej luźne. Na przykład, w wielu krajach europejskich, kichanie po posiłku było uważane za znak, że gość jest pełen i zadowolony z posiłku. To była praktyczna zasada: w erze, gdy koncepcja "osobistego przestrzeni" była znacznie różna od dzisiejszej, funkcje ciała nie były otoczone tak wieloma tabu, jak teraz.

Jednak do XIX wieku sytuacja drastycznie się zmieniła. W języku niemieckim pojawiło się słowo Bäuerchen (dosłownie "mały rolnik"), które odnosi się do kichania dziecka po karmieniu. Lingwiści zauważają, że samo słowo odzwierciedla fakt, że w Niemczech funkcje ciała w obecności innych były uważane za brutalne zwyczaje chłopskie, niezgodne z osobą dobrze ubranej. Do XX wieku idea, że wzdychanie przy stole jest niepoprawne, była tak utrwalona w niemieckim społeczeństwie, jak w każdym innym europejskim kraju.

Odłożenie na bok anegdot historycznych i spojrzenie na rzeczywistą sytuację, obraz staje się zupełnie jasny. Żadne źródło omawiające współczesne Niemcy nie potwierdza, że wzdychanie przy stole jest tam uważane za akceptowalne.

Użytkownicy forów mieszkający w Niemczech jednogłośnie obalają ten mit. Jeden z nich, który mieszka w tym kraju od ponad 25 lat, mówi bezpośrednio: "To nie jest zwyczajne przy stole, i w wielu innych sytuacjach również nie. Ale jeśli ktoś nie potrafi sobie z tym poradzić, czasami się to zdarza. Z pewnością przeprosi, a ci wokół niego będą udawać, że tego nie zauważyli." To, w rzeczywistości, jest uniwersalna zasada zachowania, która obowiązuje w każdym europejskim kraju, w tym w Rosji.

Inny użytkownik, który mieszkał w hotelu z Niemcami, zauważył, że w pokoju, w nieformalnym otoczeniu, takie zdarzenie mogłoby się rzeczywiście zdarzyć — podobnie jak prawdopodobnie by się zdarzyło w grupie Rosjan pozostawionych bez przymrużenia oka. Ale "w jadalni... tego nigdy nie było." To jest, nawet w stosunkowo nieformalnych warunkach, ludzie zachowują podstawową godność, będąc w obecności innych.

Modernne przewodniki etykiety również potwierdzają, że "w współczesnym społeczeństwie niemieckim, przestrzeganie norm przyzwoitości i etykiety staje się coraz ważniejsze. Wizyta w restauracji lub zapraszanie przyjaciół na kolację to lepiej, aby stosować ogólnie przyjęte zasady." Nie ma mowy o żadnym zachęcaniu do "akustycznych komplementów."

Interesująco, wiele źródeł propagujących ten mit jest要么 wyraźnie żartobliwe,要么 nie mają związku z prawdziwymi Niemcami. Na przykład, niektóre strony twierdzą, że w Niemczech wzdychanie przy stole jest "nie różni się od nas kichania lub kaszlu, to jest normalna rzecz." Jednak takie twierdzenia często opierają się na starych przysłów czy wytworach.

Przykładem jest to: jeden użytkownik forum pisze, że "w przeszłości, zgodnie z zasadami etykiety, jeśli pani wzdychała przy stole, pan siedzący obok niej miał przeprosić, jakby to zrobił sam." Brzmi to bardziej jak ciekawostka z średniowiecznych książek o manierach, a nie ma związku z współczesnymi Niemcami.

Nie można również wykluczyć, że niektóre z tych mitów pochodzą od prostych różnic językowych i kulturowych. Jak zauważył The Guardian w artykule o niemieckich przekleństwach, język niemiecki używa wielu słów "odchodowych" w obelgach — ale to nie oznacza, że Niemcy są bardziej zainteresowani procesami defekacji niż inni.

I oczywiście, nie można mylić wzdychania z kichaniem. W niektórych kulturach rzeczywiście zachęca się do kichania po posiłku jako znaku, że gość jest pełen. Ale to nie jest akceptowane w Niemczech, i z pewnością nie dotyczy wzdychania.

Tak więc, wróćmy do głównego pytania. Czy Niemcy uważają, że wzdychanie przy stole jest normalne?

Nie, to nie jest prawda. W współczesnych Niemczech, jak w każdym innym europejskim kraju, wzdychanie przy stole jest niepoprawne. Jest uważane za nieodpowiednie, niekulturalne i nieprzyzwoite wobec innych.

Oczywiście, zdarzają się wypadki — nikt nie jest odporny na nagłe wzdychanie. Ale w takiej sytuacji, Niemiec, Rosjanin i Amerykanin będą zachowywać się tak samo: albo spróbują udawać, że nic się nie stało, albo cicho przeproszą, jeśli incydent został zauważony. To dokładnie to zachowanie opisane przez ludzi, którzy naprawdę mieszkają w Niemczech.

Mit o "niemieckiej tradycji wzdychania przy stole" jest historyczną ciekawostką opartą na starych opowieściach, folklorze o Martinie Lutherze i błędnych interpretacjach różnic kulturowych. Jak wiele stereotypów, ma on mały ziarnko prawdy, ale wcale nie odzwierciedla rzeczywistości.

Tak więc, jeśli planujesz odwiedzić niemiecką rodzinę lub niemiecką restaurację, nie musisz się martwić: nikt nie oczekuje "akustycznego komplimentu" od ciebie. Zasady uprzejmości obowiązują przy stole tak, jak w każdym innym europejskim kraju. Ciesz się posiłkiem — i bez żadnych nieprzyjemnych momentów.

© elibrary.pl

Permanent link to this publication: